Shqipëria konsiderohet si një ndër vendet me legjislacion të ri dhe modern, por nga ana tjetër, paradoksalisht ky cilësim është i lidhur njëkohësisht edhe me problematika që shoqërojnë vendet me legjislacione në zhvillim, veçanërisht sa i përket zbatimit në praktikë të këtij të fundit.
Në këtë këndvështrim, edhe legjislacionit shqiptar, si një legjislacion në proces formësimi dhe përshtatjeje të vazhdueshme, i mungon jo rrallëherë kuadri i duhur rregullativ nënligjor, mungesa e të cilit është një ndër faktorët kryesorë që ndikojnë për mos-zbatimin në praktikë të akteve të ndryshme ligjore, situatë kjo e cila shkakton një kaos në drejtim të parimit të sigurisë juridike.
Nëpërmjet këtij studimi kemi kryer një analizë të përgjithshme të legjislacionit aktual shqiptar, nga e cila mund të evidentohet, se ka shumë fusha të ndryshme të së drejtës që preken nga mangësitë e akteve nënligjore, apo nga vonesat në nxjerrjen e këtyre të fundit.
Mungesa ose vonesa në nxjerrjen e akteve nënligjore shkaktojnë mungesën e zbatimit të ligjit në praktikë, jo vetëm që dëmtojnë parimin e sigurisë juridike, por nga ana tjetër ulin edhe besimin e qytetarëve tek të votuarit e tyre, si në drejtim të legjislativit, ekzekutivit, por po ashtu edhe në drejtim të organeve të qeverisjes vendore. Në këtë këndvështrim, është e rëndësishme të shqyrtohen të gjitha mundësitë për të evituar maksimalisht lënien e hapësirave ligjore, megjithëse, nga ana tjetër, duhet pranuar fakti se në fushën e ligjit dhe të së drejtës, vështirë se mund të arrihet plotësisht diçka e tillë.
Një zgjidhje lidhur me situatat e mësipërme, mund të ishte edhe aplikimi i një sistemi bikameral të Parlamentit. Teorikisht, ky dualizëm në sistemin parlamentar shihet si një zbatim më rigoroz i parimit check and balance. Nga ekspertët madje është argumentuar, që një sistem bikameral është i nevojshëm kryesisht për të shmangur legjislacionin e nxituar dhe për të rritur nivelin e diskutimeve gjatë procesit të shqyrtimit të ligjeve. Të tilla tipare janë tejet të nevojshme në një ambient legjislativ si ai i Shqipërisë.
Ndërkaq, po aq e rëndësishme në vazhdën e garantimit të parimit të sigurisë juridike, është edhe mundësimi i plotë i mjeteve informuese ndaj qytetarëve për tu njohur me ligjin. Në këtë pikë, theksojmë se roli i Qendrës së Botimeve Zyrtare dhe Fletores Zyrtare është i pazëvendësueshëm. Do të duhej, që së paku ndërfaqja online e QBZ-së të ishte më e aksesueshme dhe më e lehtë në përdorim për qytetarët, pasi në gjendjen aktuale paraqet shumë problematika. Si model referues, mund të merrej Republika e Kosovës, e cila e ka lehtësuar shumë lundrimin në aktet e ndryshme ligjore, përmes ndërfaqjes tejet të lehtë të Fletores Zyrtare online, për të gjithë të interesuarit.
Në këtë pikë vlen të theksohet se janë bërë përpjekje nga ana e autoriteteve shqiptare për të përafruar sadopak modelin e ndërveprimit në faqen online të QBZ-së me atë të shteteve të tjera në rajon dhe më gjerë, në mënyrë që të jetë sa më e aksesueshme dhe në këtë drejtim janë bërë përparime serioze. Megjithatë, në kushtet kur ende merren si referencë faqe të ndryshme private jo zyrtare për gjetjet e akteve ligjore, natyrshëm që ka një konsensus të gjerë, se ka ende shumë punë për të bërë në këtë aspekt, në mënyrë që të ofrohet një qasje sa më e lehtë për qytetarët dhe profesionistët e ligjit, të paktën në drejtim të aksesit, njohjes dhe informimit mbi aktet ligjore.
Garantimi i një njohje dhe aksesi sa më të lehtë në librarinë e akteve ligjore të vendit, si dhe në procesin ligjvënës, do të kontribuonte natyrshëm në mbruajtjen e kulturës juridike në masë të gjerë. Rrjedhimisht, presioni ndaj organeve ligjzbatuese dhe atyre ligjvënëse do të shtohej duke ndikuar kështu në minimizimin e boshllëqeve ligjore, të cilat fakteqësisht vihet re se janë jo të pakta në numër.
Raporti teknik mund të lexohet / shkarkohet këtu:
